از هر دری سخنی

وینستون چرچیل 

مقاومت زنان ایرانی در مقابل لایحه موسوم به "حمایت از خانواده" و ناکامی نسبی محافظه کاران در تحمیل محدودیت ‏های باز هم بیشتر بر آنان پس از دواج، مدافعان قوانین ضد زن را به در پیش گرفتن ترفندی جدید سوق داده است. ترفند ‏جدید عبارت است از تلاش برای "فریب دادن قانونی" زنان در هنگام ازدواج، از طریق ایجاد تغییری کوچک ولی ‏تعیین کننده در عقدنامه ها. این کار با عوض کردن یک کلمه عربی (عند المطالبه) با یک کلمه عربی دیگر (عند ‏الاستطاعه) در سندهای ازدواج صورت گرفته، در شرایطی که احتمالاً اکثریت بسیار بالای دختران، نه تنها متوجه این ‏تغییر نمی شوند، که در صورت متوجه شدن نیز از الزامات حقوقی سنگین کلمه جدید آگاه نیستند، و شاید بسیاری از ‏آنان اساساً معنی کلمه فوق را نیز ندانند.‏

لازم به توضیح است که از حدود ۷۰ سال پیش، در قباله های ازدواج در ایران، میزان مشخص "مهریه" ذکر و تأکید ‏می شده که این مهریه، "عندالمطالبه" قابل پرداخت است. یعنی، هر زمان که عروس مهریه خود را مطالبه کند، ولو ‏بلافاصله پس از ازدواج، داماد موظف است آن را به وی پرداخت نماید. وجود این بند در قباله ازدواج و امضای قباله ‏توسط عروس و داماد، برای زنان بسیار مهم بود. چرا که در صورت ناموفق بودن ازدواج، برای آنان امکانی - ولو ‏جزئی - را برای پایان دادن به زندگی مشترک فراهم می آورد. ‏

 می دانیم که طبق قوانین ایران، حق طلاق با مرد است و زن، در صورت تقاضای جدایی، جز با طی مراحل بسیار ‏دشوار برای اثبات بدرفتاری شدید همسر یا مبتلا بودن وی به مشکلات مهم روانی یا جسمی، امکان جدایی از شوهرخود ‏را ندارد. مراحلی که طی آنها به قدری سخت است که بخش بسیار بزرگی از زنانی که قادربه زندگی با شوهر خود ‏نیستند، به ناچار مجبور می شوند تا سالیان دراز و بلکه تا پایان عمر، به زندگی سخت با همسر ناسازگار ادامه دهند. در ‏چنین شرایط حقوقی تبعیض آمیزی، تنها امکانی که تاکنون برای بسیاری از زنان برای رهایی از زندگی مشترک دشوار ‏وجود داشته، عبارت بوده از مطالبه مهریه خود. بدین معنی که زن، با توجه به "عندالمطالبه" بودن مهریه در قباله های ‏ازدواج، می توانست برای الزام شوهر به پرداخت مهریه خود به دادگاه مراجعه کند و در صورتی که وی قادر به این ‏کار نبود، زن قادر بود در قبال صرف نظر کردن از دریافت مهریه، شوهر را راضی یا مجبور به طلاق کند (عبارت ‏معروف: "مهرم حلال، جانم آزاد"). البته حتی این شیوه هم، برای بسیاری از زنانی که به دلایل مختلف مایل به شکایت ‏از همسر برای دریافت مهریه نبودند یا از این کار می ترسیدند، راه حلی برای رهایی از یک زندگی مشترک سخت ‏محسوب نمی شد. اما در هر حال، روش ذکر شده برای بخش قابل توجهی از زنانی که از زندگی مشترک خود ناراضی ‏و فاقد حق طلاق بودند، تنها راه ممکن برای رها شدن از همسر محسوب می شد. به بیان ساده، "عندالمطالبه" بودن ‏مهریه، تنها امکانی بود که زنان می توانستند، در فقدان حق طلاق، برای جدا شدن از شوهر خود مورد استفاده قرار ‏دهند.‏

 متاسفانه، تغییری که اخیراً در قباله های ازدواج داده شده، همین امکان و حق اندک را نیز از زنان سلب کرده است. در ‏قباله های جدید، پس از ذکر میزان مهریه، ذکر می شود که این مهریه، "عندالاستطاعه" (به جای "عندالمطالبه" که قبلاً ‏وجود داشت) از سوی مرد به زن پرداخت می شود. این بدان معنی است که شوهر، بر خلاف سابق که "هر زمان که ‏زن می خواست" باید مهریه او را می داد، اکنون باید "هر زمان که امکانش را داشت" مهریه را پرداخت نماید. یعنی ‏اگر زنی از همسر خود متنفر بوده و امکان ادامه زندگی با وی را نداشته باشد، نه تنها از حق طلاق گرفتن برخوردار ‏نخواهد بود، که حتی با مراجعه به دادگاه و مطالبه مهریه خود نیز امکان جدایی از شوهر را نخواهد داشت. چرا که ‏شوهر می تواند به دادگاه عنوان نماید که استطاعت یا امکان پرداخت مهریه را ندارد. این شیوه، به ویژه در شرایطی که ‏وضعیت اقتصادی اقشار وسیعی از جامعه دشوار است و اکثر مردان می توانند با استناد به دلایل مختلف اثبات کنند یا ‏مدعی شوند که امکان پرداختن مهریه همسر خود را ندارند، امکان ایده آلی را برای مردان بدرفتاری فراهم می کند که ‏مایلند به زور همسر درمانده را مجبور به ادامه زندگی مشترک نمایند.‏

 با توجه به سخت تر شدن شرایط برای زنان پس از ازدواج به ترتیبی که شرح داده شد، آیا تمام آنچه گفته شد بدان ‏معناست که زنان ایرانی، در پی تغییر هدف داری که در قباله های ازدواج به وجود آمده دیگر هرگز امکان استفاده از ‏اهرم "مهریه" برای دستیابی به حق طلاق را نخواهند داشت؟ ‏

 باید گفت که این امکان، هنوز کاملاً از بین نرفته، اگر چه استفاده از آن، بسیار دشوار تر از گذشته شده است. به هر ‏تقدیر، حتی در شرایط جدید، دختران در هنگام ازدواج می توانند با هوشیاری و پافشاری بر حقوقشان، جلوی از بین ‏رفتن حداقل امکانات خود برای طلاق را بگیرند. برای این کار، لازم است که دختران در هنگام ثبت ازدواج، خواستار ‏آن شوند که در قباله آنها جمله ای به صورت دستنویس اضافه شود که تصریح کند مهریه زن باید "عندالمطالبه" به وی ‏پرداخت گردد. درج این شرط ضمن عقد در قباله و امضای آن توسط زوجین، این امکان را برای زن فراهم می کند که ‏در صورت قادر نبودن به ادامه زندگی با همسر، با مراجعه به دادگاه خواستار پرداخت مهریه از سوی همسر شود. به ‏این ترتیب در صورت ناتوانی شوهر برای پرداخت مهریه، زن کماکان می تواند با صرف نظر کردن از دریافت ‏مهریه، از همسر خود جدا شود.‏

 راه حل فوق، البته مستلزم پافشاری خانم ها در هنگام ازدواج برای متقاعد کردن همسر آینده به امضای شرط ضمن عقد ‏فوق است که همواره آسان یا ممکن نخواهد بود. ولی قطعاً، در بسیاری از موارد دختران در لحظه ازدواج، و در ‏هنگامی که هنوز هیچ مشکلی میان زوجین وجود ندارد و ازدواجی نیز صورت نگرفته تا در پی آن حق طلاق از دختر ‏گرفته شود، می توانند با استفاده از روش توصیه شده، حقوقی حداقل را برای خود تأمین نمایند.‏

 در اینجا، البته سوالی مهم جلوه گر می شود و آن اینکه چند درصد از دختران نسبت به تغییر کوچک ایجاد شده در قباله ‏های ازدواج، تبعات بزرگ این تغییر و شیوه مقابله با آن آگاهی دارند؟ منطقا این درصد، خیلی بزرگ نیست.‏

بنابراین، به نظر می رسد گذشته از فعالیت های درازمدت فعالان حقوق زنان، که می کوشند با قوانین و مقررات ‏تبعیض آمیز در بعد کلان مقابله کنند، لازم است که هر زن (و البته هر مرد برابری طلبی) تلاش خود را برای آگاه ‏کردن دیگران از شرایط جدیدی که در لحظه ازدواج بر دختران تحمیل می شود، و نیز راه های مقابله با تضییعات ‏جدید، به کار گیرد.‏

 در همین ارتباط، پیشنهاد و درخواست مشخص من این است که هر کس این نوشته را می خواند آن را برای پنج زن از ‏بستگان و آشنایان خود توضیح دهد. بیایید هر کدام از ما، بکوشیم حداقل برای پنج زن ایرانی توضیح دهیم که در قباله ‏های ازدواج، چه تغییری ایجاد شده، این تغییر می تواند پس از ازدواج چه بلایی بر سر دختران بیاورد، و چگونه می ‏توان تأثیر آن را باطل کرد.‏

 این، حداقل کاری است که در مقابل اقدام جدید مخالفان سرسخت و مصمم برابری حقوق زن و مرد، از عهده کسانی که ‏به سرنوشت خود یا دختران و خواهران خود و دیگران اهمیت می دهند، قابل انجام است.‏

یادم باشه .....در پشت هر چشمی،
عقلی پنهانه که باید به کار برداشتن پرده ها و نمایان کردن
اونچه که به دیده نمی آید، بپردازه...

یادم باشه... هرروز به این فکر کنم که فردا یا حتی یه لحظه دیگه میتونه روز و لحظه اخرین زندگیم باشه پس طوری رفتار کنم که مرگ غافلگیرم نکنه

یادم باشه ....به اونهایی که دوستشون دارم هرروز بگم دوستتون دارم مبادا یه روز برای گفتن این جمله دیر بشه و حسرتش بدلم بمونه.

یادم باشه.... هر چیز کهنه ای را دور نیندازم
و به ورود هر چیز نویی عشق نورزم.

یادم باشه.... بندی به پایی نباشم
زنجیر اسارت هیچوقت نباشم.

یادم باشه درخت باشم و سایه مو دریغ نکنم

یادم باشه خورشید باشم و نورافشانی بدم

یادم باشه گل باشم وهوا رو پراز عطر کنم

یادم باشه قدر شناس باشم ............
خیلی درگیر زندگی شدم یادم باشه از خودم غافل نشم

وقتی

وقتی دلت گرفته است چه میتوانی بگویی جز غم، اندوه و درد ؟ وقتی دلت بی تاب است و نمیدانی چرا ، چه میتوانی بکنی جز سکوت ، تنهایی .... وقتی دلت پراز تشویش است ،چه میتوانی بنویسی جز هذیان ، جز خطی خطی کردن کاغذها...... بگذار کمی خط خطی هایم مرا آرام کند .....

امروز هم

هر روز خداوند به من می گوید:

امروز هم چشمانت را بر روی دنیا گشودم

امروز هم تو را فرصتی دیگر دادم و نعمت حیات

امروز هم اول من به تو سلام می کنم و تو را در برابر تمام مشکلات محافظت

امروز هم عاشقانه دوستت خواهم داشت و محبتم را چون بارانی بر سر و رویت خواهم بارید

امروز هم نگران توام مبادا از من غافل شوی و به سوی دشمنت ره بری

امروز هم دست نوازشم همیشه برسرتوست و نگاهم همراه تو ..

امروز هم دلم نمی خواهد تو جز به من به عشق دیگری سرگرم شوی

امروز هم می خواهم همه جا و همیشه بیادم باشی و قدر دان هرآنچه ارزانیت کردم

امروز هم می دانم تو با تمامی نقصانهای بشریت روز را میگذارنی و من با علم به این باز هم تو را خواهم بخشید و یاری خواهم کرد

امروز هم روز دیگری است برای تو و فرصتی برای عاشقی بیشتر و نزدکی به من

امروز هم چشم براهم تا تو بازهم بیشتر مرا بخوانی و منهم بیشتر تورا عشق بورزم

خیلی موقعها شده در برخوردهامون با دیدن یا صحبت کردن با افراد ناخوداگاه قضاوتی درباره شخصیت یا رفتارهای اون در ذهنمون می کنیم این قضاوتها تا حدود زیادی در اختیار ما نیست مثلآ وقتی کسی رو می بینم که لباسی مندرس پوشیده ناخودآگاه در ذهن قضاوت می کنیم که او حتما باید از نظر مالی ضعیف باشه یا برعکس کسانی رو که خیلی شیک لباس پوشیدند رو فکرمی کنیم که باید حیلی پولدار باشند کسانی که خیلی مبادی آداب هستند و داناتر و با سوادتر می دونیم و کسانی رو که خیلی عامیانه حرف میزنند و کم سوادتر..اینها چیزهاییست که در عرف جامعه وجود داره و ماهم ناخوداگاه دچار همون قضاوتها می شیم تا اینجا (اگرچه اینهم جزو پیش داوریهای نادرست میشه البته در درجه های پایین تر ) هم قابل توجیه هست که قضاوت بشه که البته باید تلاش کرد حتی در این مواردی که فکر می کنیم خیلی مبرهن و واضح هم قضاوت عجولانه ای نکنیم
اما زمانی قضاوتهای نادرست بیشتر خطرناک می شن که بدون شناخت کافی و با تنها یکی دو برخورد و یا طرز حرف زدن یا ظاهر یا ....طرق مقابل بخواهیم برداشتی بکنیم و همونو در ذهن بال و پر بدیم بارها و بارها در اطرافیانمون دیدیم که برخوردهای افراد نشات گرفته از خیلی چیزها می تونه باشه
و مدت زیادی وقت و فرصت لازمه تا بتونیم فردی رو درست تر بشناسیم
قضاوت های نادرست یکی از مخربترین چیزهاییست که باعث بهم خوردن روابط و حتی ایجاد مسائل جبران ناپذیری می شه
حتما دیدید یا شنیدید پس سعی کنیم تا اونجا که ممکنه درباره دیگران تا مطمئن نشدیم قضاوتی نکنیم درسته که ذهن ما تمام رفتارها و برخوردها و حرفهای افراد مخاطبمونو ثبت می کنه و از برآیند اونها قضاوتی می کنه این درسته اما با قضاوت و پیش داوری زود هنگام این درست و به نادرست تغییر ندیم
خیلی از مواقع شده با برخورد اول احساس کردیم مثلا چه فرد مغروری یا بداخلاقی اما با برخورد های بیشتر کاملا موضوع برعکس شده حتی گاهی از برداشت نادرست عجولانمون احساس شرمندگی کردیم

پس برای قضاوت زمان لازم رو بعنوان یک ابزار خوب و مفید حتما در نظر بگیریم

موفق باشید

وقتی عاشق میشویم ،تقریبا دیگر زندگی نمی کنیم.زل می زنیم به تلویزیون اما چیزی نمی بینیم.به آدمها گوش می دهیم اما اغلب چیزی نمی شنویم.کتابی را ورق می زنیم اما تنها چیزی که به آن فکر نمی کنیم کلمات کتاب است.وقتی عاشق هستیم گویی تنها با یک نفر، و بلکه در یک نفر زندگی می کنیم. انگار از متن زندگی پرت شده ایم به حاشیه پرت و بی ربطی که خودمان هم دقیقا نمی دانیم کجاست....

*مصطفی مستور

چرا همیشه بدنبال معنای عشق هستیم؟ بجای آنکه خود عشق را درک کنیم؟

چرا همیشه می خواهیم عشق را پیدا کنیم غافل از اینکه عشق همیشه با ما هست

عشق یک قاعده غیر عادی نیست و مافوق الطبیعه ....بلکه عشق با ما زاده شده است

عشق همیشه با ما هست تنها کافیست کمی به آن بیندیشیم تا بعد با تمام وجود

لمسش کنیم

عشق پدیده است که باعث نجات بشریت امروزی می شود فقر بشریت امروز فقدان عشق است

نه آنکه عشق نباشد بلکه عشق شناخته نشده است ،درک نشده است و بشریت امروز نتوانسته است

آنرا در خود پرورش دهد باید برای نجات بشریت تلاش کرد باید بازهم از عشق گفت باید سخن آشنا گفت تا دلهای در خواب رفته بیدار شود

تا بازهم عشق، معنویت را، کمال را ،روح تازه ببخشد

تا بازهم بندگی به حقه ادا شود

گفتم: (با تشخند) :چه عاشق فداکاری!!

گفت: یک روز شما هم میفهمید ، شما هم تجربه میکنید.

گفتم: بعید میدونم. من تو عاشقی خیلی خودخواهم.

گفت: بی صبرانه منتظر روزی ام که مادر بشین...

تسلیم شدم. هیچ نگفتم.

دخترک عاشقش شد.

با لب هاش دخترک رونوازش کرد، بین دندون ها و زبون اش نگهش داشت، و بعد آروم گذاشتش زمین.

درست مثل «س».

***

«ق» رو طور خاصی میگفت. مقطع و از ته گلو. عمیق.انگار از ته دلش میگفت، اما ناگهانی میچشیدش ، و ناگهانی میذاشتش کنار.

دخترک عاشقش شد.

دختر رو ناگهانی چشید، تا ته دلش برد، و یکدفعه گذاشتش کنار.

درست مثل «ق».

***

«ر» رو طور خاصی میگفت.انگار گمش میکرد توی دهنش. هیچ آوایی نبود ، اما اون حرف وجود داشت.ادا میشد، اما صدایی نداشت.

دخترک عاشقش شد.

دخترک رو ادا کرد، اما بی صدا. نابود و محو شد دخترک توی کلامش.

درست مثل «ر».

هرانسانی محل تحقق معجزه ی الهی است . باید به این مهجزات فرصت تحقق داد.بسیار غمبار است دیدن اینکه مردم از زندگی ِ یکه و با شکوه،زباله میسازند .

شکوه آفرینش در دامان آنهاست ،زیبایی آن را احاطه کرده ،خدا همه ی درها را به روی شکوه ،زیبایی،فیض و رستگاری بسته است .دیگر حتی روزنه ای هم باقی نمانده است .

روزانه یک ساعت خلوت کن ؛چنان گویی تو هستی و تو .از این تو نیز بگذر و به یک خلا ء مطلق فکرکن .

مراقبه یعنی قرار گرفتن در وضعیت فنا،فنای نفس ،فنای ذهن،فنای دلمشغولی ها و نگرانی ها .

از اینکه تخلیه شوی و مستعد تجلی خداوند خواهی شد .

کاملا تخلیه شو .گویی عدد صفر هستی .

اندک اندک مشاهده خواهی کرد که تهی نیستی

بلکه از خداسرشار شده ای و این خاصیت "عشق " است.

<< مسیحا برزگر >>

اگر یادتان بودو باران گرفت                  دعایی بحال بیابان کنید به نور نگاهی اگر خواستید         سویدای این دل چراغان کنید اگر باز شد بغض نشکفته تان          سری هم به دامان این دل نهید ور آرام جویید بهر خدا               نشانم ز ابروی مایل دهید سرم گشت سودایی و شب پرست            چو زلف دلاویز یارم بدید در آن زلف تاریک گم شد دلم             ز مهتاب رویش نشانم دهید ((طنین))

به تمامی اتفاقات و افرادی که در پیرامون تو هستند ...

و هرکدام برای تو پیامی دارند .. آنها که با کردارهایشان به تو درس میدهند ..

با رفتارهای خوب و بدشان ....آنها در مسیر تو قرار گرفتند تا با رفتارهایشان به تو مسیر درست را نشان دهند

با کردار بدشان به تو بیاموزند چقدر احساس و نتیجه بدی ،نصیبت میشود وتو از آنها زین پس پرهیز نمایی  با رفتارهای خوبشان به تو نشان دهند چقدر لذت بخش است یک عمل نیک تا اقدام به انجامشان کنی  ....

آنها بی دلیل در زندگی تو قدم نمیذارند بی دلیل سر راه تو قرار نمیگیرند ....

تمامی انسانهای پیرامونت برای تو پیامی دارند.....

بعضی پیام چگونگی دست یابی به خوشبختی و موفقیت و بعضی پیام دوری از اشتباهاتی با تاوانهای سنگین را برای تو میآورند....

به همه پیامها دقت کن به همه انسانها به راهی که میخواهند به تو نشان دهند به درسهایی که به تو میآموزند به همه دقت کن......

فکرکن فکرکن خداوند و کائنات میخواهند با تو سخن بگوید...

بلندشو ،بایست

پس اگر اراده کنی ،فکرکن ،تا کجا میتوانی بروی

راستش یه مدتی اینترنتمون هنگیده بود

اگه نتونستم جواب نظراتتون رو بدم معذرتمی خوام

قول میدم جبران کنم

به امید نظراتتون

راستی از پریوش عزیز به

 خاطر زحماتی که در این

مدت به جای من کشید

 ممنون

کوروش قبل از مرگش با هوشیاری و ذکاوت خاصی وصیت به دفن خود و مادرش ماندانا در مکانی دست نیافتنی می نماید.اسکندر مقدونی پس از غارتهای فراوان و تخریب مکانهای ایرانیان به قبر کوروش میرسد و در صدد اهانت به مدفن او برمی آید که در نهایت تعجب به کتیبه ای داخل معبد میرسد که کوروش خطاب کرده: اینجا ملک فرمانروائی من است

...اینجا ملک دلیران است و این ملک هیچ خائن و غارتگری را نمی پذیرد...و مطالبی که حاکی از سلطه مستحکم کوروش و ایرانیان بر سرزمین پارس دارد.و اسکندر ناموفق منصرف میشود.بعدها اعراب روی آن کتیبه خطوط عربی و آیه های قرآن حکاکی میکنند که هنوز هم برجاست.دلیل سلامتی نسبی مقبره کوروش نیز بدان جهت است که با حمله عربها به منطقه پارسه و پاسارگاد ساکنین بازمانده آنجا قبر کوروش را مقبره مادر حضرت سلیمان (ع) ذکر نموده تا متجاوزین از تخریب مکان منصرف شوند



متن روی سنگ قبر

من کوروش هستم ، شاه هخامنشی

ای مردی که هر که هستی و از هر کجا می آیی

زیرا میدانم که خواهی آمد

من کوروش هستم که به ایرانیان شاهنشاهی بخشید .با من مشاجره مکن یگانه چیزی که هنوز برای من باقی مانده است

یک مشت خاک ایران است که پیکر مرا پوشانده!!!

زني از خانه بيرون آمد و سه پيرمرد را با چهره های زیبا جلوي در ديد.
به آنها گفت: « من شما را نمي شناسم ولي فکر مي کنم گرسنه باشيد، بفرمائيد داخل تا چيزي براي خوردن به شما بدهم.»
آنها پرسيدند:« آيا شوهرتان خانه است؟»
زن گفت: « نه، او به دنبال کاري بيرون از خانه رفته.»
آنها گفتند: « پس ما نمي توانيم وارد شويم منتظر می مانیم.»
عصر وقتي شوهر به خانه برگشت، زن ماجرا را براي او تعريف کرد.
شوهرش به او گفت: « برو به آنها بگو شوهرم آمده، بفرمائيد داخل.»
زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. آنها گفتند: « ما با هم داخل خانه نمي شويم.»
زن با تعجب پرسيد: « چرا!؟» يکي از پيرمردها به ديگري اشاره کرد و گفت:« نام او ثروت است.» و به پيرمرد ديگر اشاره کرد و گفت:« نام او موفقيت است. و نام من عشق است، حالا انتخاب کنيد که کدام يک از ما وارد خانه شما شويم.»
زن پيش شوهرش برگشت و ماجرا را تعريف کرد. شوهـر گفت:« چه خوب، ثـروت را دعوت کنيم تا خانه مان پر از ثروت شود! » ولي همسرش مخالفت کرد و گفت:« چرا موفقيت را دعوت نکنيم؟»
فرزند خانه که سخنان آنها را مي شنيد، پيشنهاد کرد:« بگذاريد عشق را دعوت کنيم تا خانه پر از عشق و محبت شود.»
مرد و زن هر دو موافقت کردند. زن بيرون رفت و گفت:« کدام يک از شما عشق است؟ او مهمان ماست.»
عشق بلند شد و ثروت و موفقيت هم بلند شدند و دنبال او راه افتادند. زن با تعجب پرسيد:« شما ديگر چرا مي آييد؟»
پيرمردها با هم گفتند:« اگر شما ثروت يا موفقيت را دعوت مي کرديد، بقيه نمي آمدند ولي هرجا که عشق است ثروت و موفقيت هم هست! »

آری... با عشق هر آنچه که می خواهید می توانید به دست آوردید

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهيه . اما معنيش رو شايد سالها طول بکشه تا بفهمي !

تو اين کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شير مي خواد!

تنهايي ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا اميدي ، شکنجه رو حي ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛

هق هق شبونه ؛ افسردگي ، پشيموني، بي خبري و دلواپسي و .... !

 براي هر کدوم از اين کلمات چند حرفي که خيلي راحت به زبون مياد

و خيلي راحت روي کاغذ نوشته ميشه بايد زجر و سختي هايي رو تحمل کرد

 تا معاني شون رو فهميد و درست درک شون کرد !!!

متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد... و قبل از همه ی اینها متنفرم

 از انتظار ... از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار متــــــنـــــفــــــرم

به من مومن نگو ،

 وقتی که حتی واسه یه لحظه هم عاشق نبودم
به من که این همه از رستگاری فقط دم می زدم ،عاشق نبودم

یه عمری از دلم ترسیدم و باز ،دم آخر منو دیوونه کرده
حالا می ترسم این دیوونه حالی ، یه روز از من جدا شه بر نگرده

چه آسون اشک معصوم تو یک شب
چکید و دامن دینم رو تر کرد
غبار عادتو از قلب من شست

نمی دونم چطور ، اما اثر کرد
همه دار و ندارم مال چشمات

اگه پشتش بهشتی باشه یا نه !
اگه دنیای من پیش از قیامت
داره با چشم تو می پاشه یا نه

دکتر افشین یداللهی